30 september 2006

Op zaterdag 30 september 2006 hebben honderden kinderen samen met hun ouders, leerkrachten en andere verontruste mensen geprotesteerd tegen het feit dat in Nederland kinderen in vreemdelingenbewaring zitten.

Lenore Molenaar, moeder van een klasgenoot van de Chinese Hui had het initiatief genomen voor de actie. In een paar dagen tijd heeft zij met hulp van vele vrijwilligers de demonstratie geregeld. "Het moest heel snel omdat Hui niet vrij kwam", zei Lenore Molenaar, "en ook omdat aanstaande dinsdag in de Tweede Kamer gestemd gaat worden over een motie die een einde maakt aan het opsluiten van kinderen in vreemdelingengevangenissen."

Punt Stan Meuwese, directeur van Defence for Children International, opende de demonstratie op het Museumplein. "Kinderen horen niet in vreemdelingenbewaring. Punt. Kamerbreed vindt men dat kinderen niet in vreemdelingenbewaring horen, maar die 'punt' is het probleem", stelde Stan Meuwese. Hij weerlegde alle 'maars' van de politici die zeggen dat ze ook liever geen kinderen in de cel willen en toch vinden dat 'het niet anders kan'. "Kinderen in vreemdelingenbewaring zetten, is een keuze", zei Stan Meuwese, "je kunt het doen, je kunt het ook niet doen. Het kan dus anders."

Arm Maud Drooglever Fortuyn van Unicef richtte het woord speciaal tot de vele kinderen die zich voor het podium verzameld hadden. De meeste kinderen kwamen van de Olympiaschool, de school waar Hui zat tot hij naar een vertrekcentrum moest. Maud Drooglever Fortuyn vertelde dat ze een tijdje geleden voor Unicef in Sierra Leone is geweest. Ze zag daar kinderen in gevangenissen, kinderen die heel arm waren en kinderen die niet naar school mochten. "Wat erg, en wat een geluk dat het in Nederland beter is", dacht ze toen. Maar nu moet Unicef ook actie voeren in Nederland voor kinderen in de cel die niet naar school kunnen. "Hoe arm kan Nederland zijn?"

Schande Ed van Thijn, lid van de algemene vergadering van de Raad van Europa en oud-burgemeester van Amsterdam, sprak schande van het Nederlands beleid dat kinderen in vreemdelingenbewaring zet. Hij zei dat Nederland hiervoor tot de orde geroepen is en dat de Raad van Europa de zaak nauwlettend in de gaten houdt.

Gerrie Berkel, diaken in Den Haag en regelmatige bezoeker van kinderen in vreemdelingenbewaring vertelde over haar ervaringen met de kinderen. Ze ziet hoe kinderen lijden en beschadigd raken van de tijd in de gevangenis. Ook lang nadat ze weer uit de vreemdelingenbewaring zijn, blijven de kinderen verdrietig, bang en in de war.

Snel Na de toespraken op het museumplein liepen de demonstranten naar de Dam. Sommige kinderen hadden spandoeken gemaakt. Ze maakten zoveel mogelijk lawaai met pandeksels, toeters en fietsbellen. En ze bedachten steeds weer nieuwe leuzen: "Snel, snel, haal alle kinderen uit de cel!�?

Naïma Azough van GroenLinks, Arda Gerkens van de SP en Boris Dittrich van de D66 hebben uitgelegd waarom ze achter de motie van Klaas de Vries van de PvdA staan. In die motie wordt duidelijk een punt gezet achter 'Kinderen horen niet in vreemdelingenbewaring'. Zonder 'maars' dus. De drie parlementariërs riepen de andere partijen op om aanstaande dinsdag, 3 oktober 2006, óók voor de motie te stemmen.

Geesje Werkman van Kerkinactie vertelde dat de kerken het CDA hebben opgeroepen om ervoor te zorgen dat er geen kinderen meer in vreemdelingenbewaring worden gezet. Geesje Werkman sprak ook namens de Raad van Kerken die de actie www.geenkindindecel.nl is begonnen. "Er is geen enkele rechtvaardiging te bedenken voor dit beleid", zei Geesje Werkman. "De kerken hebben dit 'Godgeklaagd' genoemd, en dat is een woord dat ze niet snel in de mond nemen."

Kritisch Het hele programma werd gepresenteerd door Liesbeth van der Kruit. Zij presenteert het KRO-radioprogramma 'De dingen die gebeuren'. Daarin is al maandenlang de documentairereeks te horen van Jonneke van Wierst over de uitwassen van het vreemdelingenbeleid. Zij uitte op de Dam haar woede over de politici die met halve waarheden en soms zelfs met leugens ouders en hun kinderen die in vreemdelingenbewaring zitten, proberen zwart te maken. Ze riep haar collega-journalisten op om kritisch te blijven en betere vragen te stellen. De dochter van Jonneke van Wierst liet het nog één keer heel hard horen: "Hui hoort hier, en niet in de cel!"