6 april 2005

Defence for Children International Nederland vindt dat een pardon voor ingeburgerde asielzoekerskinderen geen mooi gebaar is, maar een plicht op basis van internationaal recht. Ingeburgerde asielzoekerskinderen hebben recht op verblijf in Nederland.

Morgen (26 april 2005) vindt de stemming plaats over de door de PvdA ingediende motie, waarin wordt gevraagd om een ruimer pardon voor lang in Nederland verblijvende asielzoekers. Tegelijk komen voorstanders van Een Royaal Gebaar, waaronder veel bekende Nederlanders, voor het gebouw van de Tweede Kamer bijeen, om aan te dringen op een pardon.

In de discussie rondom het generaal pardon is de positie van asielzoekerskinderen onderbelicht gebleven. Simone Bommeljé (woordvoerder Defence for Children): "Er wordt te weinig gewezen op het feit dat een pardon voor asielzoekerskinderen geen vrijblijvende zaak is voor de overheid. Het pardon is het aangewezen middel voor de Nederlandse overheid om een einde te maken aan de schending van de rechten van kinderen in het asielbeleid." Tot nu toe heeft minister Verdonk internationale verdragen, waaronder het VN-verdrag inzake de Rechten van het Kind, en ook dwingende aanbevelingen van het VN-Comité dat toeziet op de naleving van dit Verdrag, in de wind geslagen. Hiermee handelt Nederland in strijd met internationaal recht. Duizenden kinderen zijn daar de dupe van.

Het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind is door Nederland in 1995 geratificeerd. Het eist onder andere dat het belang van het kind een eerste overweging vormt bij maatregelen die gericht zijn op alle kinderen, ongeacht de situatie van hun ouders. Voor haar onwil om het belang van het kind mee te wegen in het vreemdelingenrecht, is de Nederlandse regering al in 2003 op haar vingers getikt door het Comité voor de Rechten van het Kind. Dit VN-comité vindt onder andere dat Nederland de Vreemdelingenwet 2000 "in het belang van het kind" moet worden aangepast. Deze aanbevelingen worden door Minister Verdonk echter genegeerd.

De overheid schendt zonder pardon rechten die internationaal aan alle kinderen zijn toegekend. De uitvoering van een pardon aan vreemdelingenkinderen moet daarom niet gezien worden als royaal gebaar, maar een erkenning van de plichten die voortvloeien uit het internationaal recht.