14 juni 2006

Kinderen hebben recht op best mogelijke zorg, zo schrijft artikel 24 van het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind voor. Asielzoekerskinderen hebben een boel zorgen, maar genieten niet altijd de gezondheidszorg waar ze recht op hebben. Dat heeft vele oorzaken. Onlangs publiceerde Defence for Children International bijvoorbeeld een rapport van Linda Gerritse over de gebrekkige toegang tot jeugdzorg voor 'illegale' kinderen. Maar de problemen hebben ook te maken met de vele verhuizingen die deze kinderen moeten meemaken omdat ze van het ene asielzoekerscentrum naar het andere worden gesleept.

Netwerk zond op woensdag 14 juni 2006 een reportage uit over de problemen die asielzoekerskinderen ervaren door de vele verhuizingen. Een verpleegkundige van de GGD en een kinderpsycholoog vertellen daarin dat deze kinderen schade oplopen omdat ze op den duur geen vrienden meer durven te maken en langzamerhand in een isolement terechtkomen. Voor kinderen die onder behandeling zijn van een psycholoog wordt geen uitzondering gemaakt, van het ene moment op het andere wordt een therapie afgebroken omdat het kind weer moet verkassen. Zo'n plotselinge breuk in een behandeling kan ernstige psychische schade veroorzaken. Ook Defence for Children heeft deze klachten over de verhuizingen gesignaleerd.

De kinderen die zich hebben aangemeld voor het proefproces van Defence for Children over verblijfsrechten hebben erover geschreven en gesproken. Zo meldt een jongen: "Ik ben gestopt met vrienden maken want het doet zo'n pijn om steeds afscheid te moeten nemen".

Onderstaand artikel is afkomstig uit het NRC-Handelsblad van 14 juni 2006 over de problemen van asielzoekerskinderen door de vele verhuizingen:

Asielkinderen verhuizen steeds meer door sluiten centra 

Door onze redacteur Sheila Kamerman

Rotterdam, 14 juni. Kinderen van asielzoekers hebben ernstig te lijden onder hun vele verhuizingen. Die zijn nodig omdat steeds meer opvangcentra moeten sluiten door de daling van het aantal toegelaten asielzoekers. De kinderen lopen zo het risico in een isolement te raken. Dat schrijft de directeur van GGD Nederland, Trudy Prins, in een brief aan algemeen directeur Nurten Albayrak van het Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers (COA), verantwoordelijk voor de opvang van de asielzoekers.

Door het strengere asielbeleid, ingezet met de nieuwe vreemdelingenwet in 2001, komen er minder asielzoekers naar Nederland en worden asielaanvragen sneller afgehandeld. Veel kinderen van asielzoekers moeten daardoor verscheidene keren per jaar veranderen van school en woonomgeving. Drie jaar geleden waren er nog driehonderd locaties, nu zijn het er minder dan zestig.

Het COA sluit een centrum volgens een afspraak met justitie als de bezetting geringer is dan 95 procent. Er verblijven bijna 10.000 kinderen in de centra. De woordvoerder van het COA erkent het probleem. "De afgelopen drie jaar zijn we gemiddeld duizend plaatsen per maand gekrompen." Hoe vaak asielzoekers gemiddeld verhuizen, is moeilijk te zeggen, zegt de woordvoerder.

GGD-directeur Prins schreef de brief namens de artsen en verpleegkundigen van de Medische Opvang Asielzoekers (MOA) die in de asielzoekerscentra werken. Zij vallen onder de verantwoordelijkheid van GGD Nederland. Prins stelt dat de artsen en verpleegkundigen de kwaliteit van de zorg aan kinderen en volwassenen niet kunnen garanderen. "De vele overplaatsingen betekenen ook dat behandelingen meerdere malen moeten worden afgebroken en elders voortgezet." Gezinnen en alleenstaanden worden regelmatig overgeplaatst naar centra waarvan bekend is dat ze binnenkort ook zullen sluiten.

Het leefklimaat in de asielzoekerscentra is onder de maat, schrijft Prins. "In veel centra zijn geen recreatieve voorzieningen meer en ook geen activiteitenbegeleiding. Er heerst verveling; de medewerkers spreken van lange troosteloze avonden waarin spanningen vaak hoog oplopen."

Prins baseert zich in haar brief op een verslag van de afdelingen Brabant en Zeeland na "toegenomen onrust en ongerustheid bij medewerkers van de MOA". Zij zijn "gefrustreerd" omdat ze vergeefs hun best doen verantwoorde zorg te leveren aan hun cliënten.