1 juni 2004

VOOR KINDEREN DIE NIET KUNNEN HOREN EN SPREKEN ZWIJGT HET RECHT

Seksueel misbruik van gehandicapte kinderen met problemen met spreken en horen: de slachtoffers zijn vogelvrij, daders gaan vrijuit, politie en justitie zijn niet voldoende toegerust. Berichten over deze groep kinderen zijn de laatste tijd in de pers verschenen (Zoetermeer, Sint-Michielsgestel).

Seksueel misbruik van kinderen komt veel vaker voor dan wij ooit dachten, juist op plaatsen die veilig zouden moeten zijn: scholen, sportclubs en instituten. Dat geldt voor alle kinderen, en zeker voor gehandicapte kinderen. In het bijzonder als deze kinderen communicatief gehandicapt zijn. Hun beperking in communicatie zorgt ervoor dat zij extra kwetsbaar zijn, zowel ten opzichte van mensen die voor hen moeten zorgen als ten opzichte van oudere medescholieren en medebewoners.

Bescherming van deze kinderen is moeilijk, maar noodzakelijk. Opsporing en vervolging van daders is het minste dat moet gebeuren. Anders gaan daders vrijuit en kunnen zij hun praktijken ongestoord voortzetten. Daarom is deskundigheid bij politie en justitie om deze kinderen - slachtoffer van een handicap en slachtoffer van een misdrijf - te horen, een essentiële schakel in de aanpak van deze vorm van schendingen van de rechten van kinderen. Zij mogen geen slachtoffer worden van een falend opsporingsbeleid.

De instellingen die opgericht zijn om zorg aan gehandicapte kinderen te verlenen, hebben grote verantwoordelijkheden. Bovendien moeten zij de kinderen een veilige omgeving bieden. Dat betekent vooral: misbruik niet in de doofpot (!) stoppen, maar actief medewerkers en bewoners begeleiden en controleren.

Ouders hebben de zorg voor hun kinderen aan deze instituten toevertrouwd, maar voelen zich vaak afhankelijk en kwetsbaar. Een kritische houding wordt hen vaak niet in dank afgenomen. Het probleem van de ouders wordt nog gecompliceerder wanneer leerlingen/bewoners een andere leerling seksueel misbruiken. Ouders van de 'dader' staan tegenover ouders van het 'slachtoffer', terwijl de volledige verantwoordelijkheid bij het instituut ligt.

Wat moet er gebeuren? Meer weten en meer doen.

Meer weten:

onderzoek is nodig om vast te stellen en inzicht te krijgen in de aard en omstandigheden van de gevallen. Onze indruk is dat vermoedens niet onderzocht worden en feiten niet vervolgd worden.

Meer doen: De ouders moeten meer worden geïnformeerd, meer activeren en organiseren .
De instellingen dienen te beschikken over:

• adequate voorzieningen (meer betrokken en deskundige staf)
• een onafhankelijke vertrouwenspersoon
• moeten verplicht worden aangifte te doen bij ernstige vermoedens van seksueel misbruik (zoals in het onderwijs wettelijk geregeld is)
• moeten bestaande protocollen echt uitvoeren en aanscherpen
• landelijke centrum: er moet een landelijk kenniscentrum opgezet worden dat ouders, instellingen, justitie en politie kan bijstaan
• het toezicht: volksgezondheid, onderwijs en jeugdzorg dienen op een alerte, kritische manier betrokken te zijn door met name het benoemen van een 'vertrouwensinspecteur'
• de politie: meer deskundigheid en meer prioriteit, vooral om aangifte en opsporing deskundig aan te pakken.
• Justitie: er is meer aandacht nodig, ook voor deze tijdrovende vervolgingen, in de vorm van een gespecialiseerde (landelijk werkende) officier van justitie.

Voor deze communicatief gehandicapte en seksueel misbruikte kinderen moet meer gebeuren: gelijke behandeling is niet genoeg!

Wij komen op voor de rechten van communicatief gehandicapte kinderen die seksueel misbruikt worden. Wij komen daarmee op voor alle gehandicapte kinderen die seksueel misbruikt worden. Daarmee komen wij ook op voor alle kinderen die seksueel misbruikt worden.

Deze oproep is opgesteld door:
Béatrice Courregolle
Marijke Groot-Kingma
Stan Meuwese, Defence for Children International Nederland

Deze oproep is opgesteld met inhoudelijke inbreng van Harriët Hofstede, psycholoog en deskundige op het terrein van seksueel misbruik.

Voorlopig adres info@defenceforchildren.nl, tel 020-4203771

Seksueel misbruikt kind met hoor- en spreekhandicap? Actiegroep SOS VOGELVRIJ wil deze ervaringen inventariseren om een beeld te krijgen wat er aan de hand is. En om kinderen op die manier beter te beschermen. Heeft u of uw kind iets dergelijks meegemaakt - al is het jaren geleden. Of kent u iemand die slachtoffer is -  deel uw ervaring met ons! Het kan ook anoniem. Klik hier voor de vragenlijst of stuur een briefje naar Defence for Children Nederland, Postbus 75297, 1070 AG  Amsterdam of bel (op werkdagen van 13.00 – 17.00 uur) naar telefoonnumer 020-4203771.