12 februari 2002

Jonge kinderen op straat zetten is momenteel praktijk in Nederland. Hun uitgeprocedeerde ouders wordt opvang onthouden op grond van de recente verscherping van het vreemdelingenbeleid. Dit is in strijd met het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind, dat aan alle kinderen die in Nederland verblijven gelijke toegang tot basisvoorzieningen garandeert. Defence for Children International Nederland acht de verscherpte praktijk van het op straat zetten van gezinnen met kinderen strijdig met het gelijkheidsbeginsel van artikel 2 van het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind en strijdig met het belang van het kind zoals gegarandeerd is in artikel 3 van ditzelfde Verdrag.

Onder het huidige vreemdelingenbeleid is het beëindigen van opvangvoorzieningen vaste praktijk geworden. Niet alleen de onrechtmatig in Nederland verblijvende vreemdelingen, maar ook sommige groepen van rechtmatig hier ten lande verblijvende vreemdelingen, worden getroffen door dit beleid. Daarbij komt dat het grotendeels gezinnen met (zeer) jonge kinderen betreft die van de één op de andere dag verstoken worden van hun eerste levensbehoeften.

Staatssecretaris van Justitie Kalsbeek kondigde vorige week een aanscherping van de terugkeer van uitgeprocedeerde vreemdelingen aan, in de vorm van het beëindigen van (opvang)voorzieningen. Het betreft een groep van 5000 asielzoekers. De kinderen van deze asielzoekers verblijven vaak reeds lange tijd in Nederland en sommigen zijn hier zelfs geboren!

Een consequent, consistent en restrictief vreemdelingenbeleid vindt echter zijn begrenzingen waar de rechten van kinderen worden geschonden. Kinderen mogen niet verstoken blijven van basale voorzieningen als huisvesting, voedsel en kleding.

Zo is er een schrijnend voorbeeld uit de praktijk waaruit blijkt dat het inhumane vormen aanneemt gezinnen met jonge kinderen op straat te zetten. Het betreft een Syrisch gezin met drie minderjarige kinderen. Eén van de kinderen is een meisje van negen jaar die afhankelijk is van haar rolstoel. Daarbij is zij incontinent, epileptisch en afhankelijk van vloeibaar voedsel. Het gezin is in afwachting van hun verzoek op een vergunning tot verblijf op medische gronden. En dit gezin is nu uit het asielzoekerscentrum Culemborg gezet. Zij zouden eigenlijk zelfs nog recht op voorzieningen hebben, maar staan nu op straat!

Deze kinderen kunnen met hun ouders alleen nog terecht bij "alternatieve opvang" van particuliere organisaties, kerken e.d. die niet door de overheid worden gefinancierd en vaak overvol zijn. Zodra dit laatste het geval is, belanden zij misschien zelfs op straat met alle gevolgen van dien.

De overheid kan niet straffeloos ouders die uiteindelijk niet in Nederland mogen blijven 'chanteren' door ze samen met hun kinderen gewoonweg op straat te zetten. Voor kinderen geldt op grond van internationale verdragen de basisnorm van kinderbescherming. Defence for Children stemt in met het voorstel van Vluchtelingenwerk tot het uitvoeren van een Eenmalige Bijzondere Maatregel in de vorm van een generaal pardon voor deze groep.