23 maart 2011

Alleenstaande minderjarige vreemdelingen hebben recht op bijzondere bescherming. De nieuwe plannen die voor hen op stapel staan, voldoen in veel opzichten niet aan die verplichting uit het Kinderrechtenverdrag. Jongeren, Defence for Children en UNICEF Nederland laten zich hierover horen in de Tweede Kamer.

De vorige staatssecretaris van Justitie, Albayrak heeft in december 2009 de zogeheten herijkingbrief geschreven over kinderen in het vreemdelingenbeleid. Vrijwel alle plannen gaan over de jongeren die zonder ouders naar Nederland komen. Defence for Children en UNICEF hopen dat ook meer aandacht voor kinderen in gezinnen gaat komen, omdat hun situatie zeer voor verbetering vatbaar is.

Dinsdag 15 maart 2011 zijn in een besloten hoorzitting alleenstaande asieljongeren gehoord over hun visie op het beleid dat voor hen in aantocht is. Twee Afghaanse jongeren uitten hun zorgen over het idee om in Kabul, de hoofdstad van Afghanistan, een weeshuis neer te zetten waar minderjarigen naar toe gestuurd kunnen worden. "Hoe kunt u mijn veiligheid daar garanderen?", vroeg Elmar (17) scherp aan de Kamerleden van de VVD, PVV, PvdA en SP die bij de hoorzitting aanwezig waren. Munir (18) gaf een heldere opsomming van argumenten waarom zo'n weeshuis een slecht idee is: "Het is heel erg onveilig in Afghanistan, het weeshuis zal gemakkelijk aangevallen kunnen worden en de kinderen zullen een ideaal doelwit zijn voor ontvoering als ze verblijven bij door het Westen betaalde hulpverleners." Elmar voegde er nog aan toe dat de spanningen tussen de verschillende etnische groepen op dit moment in Afghanistan zo groot zijn dat het ook niet mogelijk is dat de leiding voor het weeshuis voor alle kinderen vertrouwenwekkend is.

Mauro (18), een jongen die op zijn negende vanuit Angola naar Nederland kwam en vrijwel direct in het pleeggezin werd geplaatst waar hij nog altijd thuis is, benadrukte de noodzaak van een snellere maar zorgvuldige asielprocedure. "Kinderen moeten wel ruim de tijd krijgen om te weten wie ze kunnen vertrouwen en wat er belangrijk is om te vertellen in de asielprocedure", zei Mauro met zijn zwaar Limburgse tongval. "In het begin ken je het verschil echt niet tussen Vluchtelingenwerk, Nidos, advocaat en IND." Het PVV-Kamerlid Brinkman bleef zich maar verbazen over de rap Nederlands sprekende Afghanen die nog maar een jaar in Nederland zijn. Hij vroeg hen waarom ze niet mee werken aan de wederopbouw van Afghanistan. "Ik zou heel graag helpen in Afghanistan", zei Munir, "maar dan moet het wel eerst veilig zijn."

Defence for Children, die samen met de voogdijinstelling Nidos de jongeren had voorbereid op de hoorzitting, vond het bijzonder bemoedigend om te zien dat de Kamerleden het recht op participatie, zoals dat is neergelegd in het Kinderrechtenverdrag, zo serieus nemen door deze jongeren te horen over het beleid dat hen treft.

Defence for Children is, samen met andere organisaties, op woensdag 23 maart 2011 gehoord in de Tweede Kamer over de nieuwe beleidsplannen voor jongeren. Mede namens UNICEF heeft Defence for Children haar zorgen geuit over het plan om de speciale verblijfsvergunning voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen af te schaffen. Jongeren die geen asiel krijgen, zijn dan 'illegaal' in Nederland wat hen kwetsbaar maakt voor uitbuiting en de realisatie van hun rechten ernstig hindert. Nu het kabinet ook nog van plan is om illegaliteit strafbaar  te stellen, bekent dit dat de jongeren ook nog eens als 'criminelen' door het leven moeten. Dit past niet bij de bijzondere bescherming, waar zij als alleenstaande minderjarige asielzoeker recht op hebben.

Lees hier meer over de actie tegen strafbaarstelling van illegaliteit.

Lees hier meer over deze en andere zorgpunten van Defence for Children en UNICEF Nederland