19 januari 2011

Defence for Children heeft met zorg kennisgenomen van het rapport van de Inspectie voor de Gezondheidszorg over de gang van zaken rondom het overlijden van een zwangere vrouw op het asielzoekerscentrum te Leersum in juni 2010. De wijze waarop de toegang tot huisartsenzorg op dit asielzoekerscentrum was georganiseerd was ronduit slecht. De betrokken hulpverleners hebben volgens de Inspectie echter voor de vrouw wel gedaan wat van hen verwacht kon worden gegeven de situatie. De vraag of het overlijden voorkomen had kunnen worden, laat de Inspectie ter beantwoording aan het Openbaar Ministerie.

In nacht van 26 op 27 juni 2010 overleed op asielzoekerscentrum Leersum een 32-jarige, zwangere vrouw die nog maar kort daarvoor vanuit Somalië naar Nederland was gekomen voor de hereniging met haar man en kinderen. De vrouw heeft die nacht urenlang op een matrasje bij de receptie van het centrum gelegen. Toen er uiteindelijk een ambulance kwam, was de vrouw overleden. De doodsoorzaak was een ernstige algemene infectie en een ontstoken hartspier. Getuigen van dit drama hebben gebeld met Defence for Children die daarop een klacht bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg heeft ingediend om meer te weten te komen over de precieze gang van zaken. Goede prenatale gezondheidszorg voor zwangere vrouwen behoort tot de plichten die voortvloeien uit het Kinderrechtenverdrag.

Vanaf het moment dat de vrouw op het asielzoekerscentrum was, heeft ze veel lichamelijke klachten gehad en deze gemeld bij het Gezondheidscentrum voor Asielzoekers in Wageningen en bij de verpleegkundigen die een inloopspreekuur hebben op het asielzoekerscentrum. De relatie tussen de huisarts en de verpleegkundigen verliep moeizaam, de taakafstemming en verantwoordelijkheidsverdeling waren niet duidelijk. De vrouw had veel vaker een huisarts moeten zien in die tijd, oordeelt de Inspectie. De huisarts had in de periode van het overlijden een conflict met de leiding van het opvangcentrum. Hij mocht er niet meer komen, behoudens voor spoedgevallen. De Inspectie noemt het onbegrijpelijk dat een locatiemanager van het Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers een huisarts een terreinverbod kan opleggen en nog onbegrijpelijker dat zo'n verbod langere tijd kan voortbestaan. De Inspectie typeert de huisartsenzorg in die tijd als 'marginaal' en wijst erop dat de huisarts niet in staat was om de eindverantwoordelijkheid voor de zorg op een verantwoorde wijze in te vullen, wat volgens de Inspectie zowel de huisarts als het Gezondheidscentrum ernstig moeten worden aangerekend. De waarnemend huisarts had geen toegang tot de medische dossiers.

De Inspectie voor de Gezondheidszorg concludeert dat er geen sprake was van verwijtbaar handelen van de betrokken hulpverleners in de nacht van het overlijden. De structurele zorgen rondom de bereikbaarheid en de toegankelijkheid van de huisartsenzorg op asielzoekerscentra onderzoekt de Inspectie momenteel in een breder verband. Dat onderzoek zal in de zomer afgerond zijn.
Defence for Children roept de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport op om met gepast gevoel voor urgentie te onderzoeken welke tussentijdse maatregelen nu al genomen kunnen worden om de huisartsenzorg voor volwassenen én kinderen op asielzoekerscentra beter te waarborgen.

Lees hier het rapport van de Inspectie voor de Gezondheidszorg.
Lees hier het nieuwsbericht van de Inspectie voor de Gezondheidszorg.
Lees hier de brief van het Ministerie VWZ gericht aan de Tweede Kamer met betrekking tot het rapport van de Inspetie voor de Gezondheidszorg.
Lees hier het eerdere bericht van Defence for Children over deze zaak.

Het Openbaar Minister heeft besloten de betrokken hulpverleners niet strafrechtelijk te vervolgen. Er is geen verband tussen het overlijden van de vrouw en de medische zorgverlening zodat er geen strafrechtelijk verwijt te maken is, aldus de eindconclusie van de officier van justitie. Lees hier meer