Defence for Children International vindt het uitzetten van kinderen die jarenlang in Nederland hebben gewoond en hier ingeburgerd en geworteld zijn niet in het belang van de kinderen en dus in strijd met het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK).

Er is een vereniging van kinderen opgericht die langer dan vijf jaar in Nederland zijn, maar nog geen verblijfsvergunning hebben. De vereniging heet: Wij Willen Blijven. Samen met Defence for Children International voert Wij Willen Blijven een proefproces tegen de Nederlandse Staat.

Geen goed nieuws voor de leden van Wij Willen Blijven. Op 24 maart 2009 heeft het Hof in Den Haag negatief beslist over het hoger beroep van Defence for Children en Wij Willen Blijven. Dit proces gaat over kinderen die al heel lang in Nederland zijn maar nog geen verblijfsvergunning hebben.

Defence for Children en Wij Willen Blijven vinden dat er een speciale kinderregel moet komen in het vreemdelingenrecht. Daarin zou moeten staan dat je een verblijfsvergunning kan aanvragen als je geworteld bent geraakt in Nederland. Het Hof is het niet met ons eens en geeft de rechtbank gelijk die deze eisen van Defence for Children eerder had afgewezen. De rechtbank had al gezegd dat zo'n regel niet nodig is omdat de staatssecretaris altijd een uitzondering voor kinderen kan maken. Het gerechtshof was het hiermee eens.

Defence for Children is teleurgesteld over de uitspraak van het Hof en denkt na over vervolgstappen. Wij kunnen ons er niet bij neerleggen dat kinderen nog uitgezet worden als ze geworteld zijn geraakt in de Nederlandse samenleving omdat de kans op schade in de ontwikkeling te groot is. 

Klik hier voor de uitspraak.

Op maandag 16 februari 2009 was het hoger beroep in het proefproces dat Defence for Children en Wij Willen Blijven voeren voor kinderen die langer dan vijf jaar in Nederland zijn maar geen verblijfsvergunning hebben. Defence for Children en Wij Willen Blijven pleiten dat er wel een aparte grond moet komen voor kinderen die geworteld zijn in Nederland, zodat de toets aan kinderrechten in het vreemdelingenrecht gewaarborgd en inzichtelijk wordt (klik hier voor de volledige tekst van het pleidooi). 

In de dagvaarding tegen de Nederlandse Staat gaat het om drie problemen. Op de eerste plaats schendt de overheid de kinderrechten door kinderen die geworteld zijn in Nederland nog terug te sturen naar hun land. De uitzetting veroorzaakt een breuk in de ontwikkeling van deze toch al kwetsbare kinderen. Kinderen lopen hierdoor schade op.

Deze conclusie is onder andere gebaseerd op onderzoek dat orthopedagogen Kalverboer & Zijlstra hebben gedaan naar de schade die kinderen oplopen als zij na langdurig verblijf in Nederland gedwongen worden uitgezet. Klik hier om de uitkomsten van het onderzoek te lezen.

Op de tweede plaats hebben de uitgeprocedeerde kinderen veel moeilijker toegang tot allerlei basisvoorzieningen, zoals gezondheidszorg, onderdak en onderwijs, dan andere kinderen. Sommige asielzoekerskinderen hebben speciale zorg nodig, omdat ze psychische of lichamelijke problemen hebben, of omdat ze niet los kunnen komen van hun oorlogservaringen of de nare dingen die ze op en na de vlucht hebben meegemaakt. Ook die extra zorg is maar mondjesmaat toegankelijk voor kinderen zonder verblijfsvergunning.

En tenslotte lopen de kinderen ook nog kans om in vreemdelingenbewaring gezet te worden, wat hun recht op vrijheid schendt, maar ook bijvoorbeeld hun recht op onderwijs en ontspanning.

De rechter heeft Wij Willen Blijven en Defence for Children International geen gelijk gegeven. De rechter schrijft (klik hier voor het vonnis) dat de staatssecretaris altijd naar heel schrijnende situaties kan kijken en dat ze dat ook al doet. Daarom vindt de rechter het niet nodig om een nieuwe regel in de Vreemdelingenwet op te nemen voor kinderen die al lang in Nederland zijn.

Wij zijn Nigar en Arif en zijn sinds 1999 in Nederland. Omdat wij een paar weken in België zijn geweest voor een medische behandeling voor onze moeder hebben wij geen pardonvergunning gekregen ondanks dat wij hier bijna tien jaar zijn. Het is heel rustig geworden op het AZC omdat veel van onze vrienden en vriendinnen wel een vergunning hebben gekregen. We zijn vijf keer naar een zitting geweest voor onze eigen procedure en het is de eerste keer dat we voor Wij Willen Blijven naar een zitting zijn geweest. We vonden het lastig om te blijven luisteren naar wat er werd gezegd omdat er best moeilijke taal werd gebruikt. Het leek of de rechters niets deden. Het was daarom een beetje saai, maar we begrepen wel waar het over ging.

Wij zijn Soheila en Maisam en zijn bijna acht jaar in Nederland. Wij hebben nog steeds geen verblijfsvergunning en dat willen we wel erg graag. Het is niet fijn om zo lang in een AZC te moeten wonen. Bijna twee jaar geleden zijn we naar Den Haag geweest voor het proefproces en nu zijn we weer naar de rechtbank in Den Haag geweest om bij het hoger beroep te zijn van het Wij Willen Blijven proces. Omdat Maisam doof is, was er een doventolk zodat ook hij kon volgen wat er allemaal gebeurde.
We vonden het moeilijk te begrijpen wat er allemaal gezegd werd, maar we vinden het fijn dat er mensen zijn die ons willen helpen.

Het is goed dat de rechters weten dat er nog steeds kinderen zijn die al zolang in Nederland zijn zonder verblijfsvergunning. We hopen dat de rechters een goede beslissing nemen en dat we dan eindelijk horen dat we hier mogen blijven zodat ook wij hier een toekomst hebben.

Dit proefproces wordt mede mogelijk gemaakt door Stichting Kinderpostzegels Nederland en Pekoenja.