Seksueel contact met minderjarigen is strafbaar als de handelingen onder dwang plaatsvinden. Als seksuele handelingen tegen betaling van geld of goederen, door misbruik van verhoudingen voortvloeiend uit overwicht, misleiding of in de vorm van prostitutie plaatsvinden, geldt een leeftijdsgrens van achttien jaar en is dwang niet noodzakelijk. Degene die misbruik maakt van een minderjarige of gebruik maakt van een minderjarige prostituee is strafbaar met een maximum gevangenisstraf van vier jaar of een geldboete van de vierde categorie (artikelen 248a en 248b van het Wetboek van Strafrecht).

Het voor prostitutie aanbieden van minderjarigen door derden met winstbejag wordt in Nederland altijd gezien als mensenhandel. Het vereiste van dwang dat geldt voor mensenhandel van volwassenen, wordt in artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht niet vereist. Ook hoeft de dader niet op de hoogte geweest te zijn van de minderjarigheid van het slachtoffer. Onder handel in minderjarigen wordt in de Nederlandse wetgeving verstaan: "het werven, vervoeren, overbrengen of huisvesten of opnemen van minderjarigen met het oogmerk van uitbuiting. Uitbuiting omvat tenminste uitbuiting van een ander in de prostitutie en andere vormen van seksuele uitbuiting…" (artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht). De maximumstraf die kan worden opgelegd voor het begaan van dit misdrijf varieert van zes tot tien jaar. Er zijn strafverzwarende omstandigheden wanneer de minderjarige jonger dan zestien jaar is en wanneer twee of meer personen samen een minderjarige (of minderjarigen) uitbuiten. Wanneer de uitbuiting zwaar lichamelijk letsel of de dood ten gevolge heeft, kan maximaal vijftien jaar gevangenisstraf worden geëist.

Terug naar vragen.