In het Wetboek van Strafrecht (artikel 240b) wordt als kinderporno beschouwd een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken. Iemand is strafbaar als deze persoon "is betrokken of schijnbaar is betrokken, verspreidt, aanbiedt, openlijk tentoonstelt, vervaardigt, invoert, doorvoert, uitvoert, verwerft, in bezit heeft of zich door middel van een geautomatiseerd werk of met gebruikmaking van een communicatiedienst de toegang daartoe verschaft". Dat wil zeggen dat ook het in bezit hebben van kinderporno voor eigen gebruik en/ of het in bezit hebben in een niet-commerciële context, maar ook het realtime naar kinderporno kijken zonder sporen achter te laten op de harde schijf strafbaar is op grond van artikel 240b Sr. Vereist is wel dat een actieve handeling moet zijn gevoerd dat gericht is op het verkrijgen van toegang tot kinderporno.
Mensen die zich schuldig maken aan bovengenoemde misdrijf riskeren een gevangenisstraf van hoogstens vier jaar of een geldboete van de vijfde categorie. Als iemand er een gewoonte van maakt of het beroepsmatig doet, dan wordt de straf verhoogd tot acht jaar cel of een geldboete van de vijfde categorie. Voor dit misdrijf geldt dat de straf wordt verhoogd naar maximaal vijftien jaar wanneer het misdrijf zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft of daarvan levensgevaar voor een ander te duchten is, en achttien jaar wanneer de misdrijven de dood ten gevolge heeft (artikel 248 van het Wetboek van Strafrecht).
Per 1 oktober 2002 zijn afbeeldingen die met behulp van (digitale) manipulatie zijn vervaardigd ook strafbaar. Hierbij hoeven geen echte kinderen betrokken te zijn. Het is voldoende dat aannemelijk wordt gemaakt dat de afgebeelde persoon op een echt kind lijkt.
Sinds januari 2010 heeft Nederland haar wetgeving aangepast en daarmee het Verdrag van Lanzarote geratificeerd. Door de wetswijziging is 'grooming' strafbaar gesteld onder artikel 248e Sr. Onder 'grooming' wordt verstaan het door een volwassen persoon op internetsites actief benaderen en verleiden van minderjarigen met als uiteindelijke doel het plegen van seksueel misbruik met die minderjarige. Door deze bepaling kan deze persoon worden vervolgd zodra hij een voorstel doet voor een ontmoeting met het kind en daar ook de voorbereidingen voor treft. De strafmaat hiervoor is maximaal twee jaar gevangenisstraf of een geldboete van de vierde categorie.
Het opzettelijk laten bekijken van een kind van zestien jaar of jonger naar seksueel misbruik of seksuele handelingen voor seksuele doeleinden is strafbaar. Als een kind voor seksuele doeleinden wordt geconfronteerd met seksueel misbruik of seksuele handelingen, kan een kind dit als normaal gaan ervaren. Hiertegen moet een kind worden beschermd. Voor de strafbaarheid maakt het niet uit of een kind zelf actief deelneemt in de seksuele handelingen waarvan hij of zij getuige is. De strafmaat is vastgesteld op maximaal twee jaar vrijheidsstraf.
Artikel 34
Het kind heeft recht op bescherming tegen seksuele uitbuiting en seksueel misbruik. De overheid moet maatregelen nemen om kinderprostitutie en kinderpornografie te voorkomen. Hiertoe nemen de Staten die partij zijn alle passende maatregelen om te voorkomen dat:
- een kind ertoe wordt aangespoord of gedwongen deel te nemen aan onwettige sexuele activiteiten;
- kinderen worden geëxploiteerd in de prostitutie of andere onwettige sexuele praktijken;
- kinderen worden geëxploiteerd in pornografische voorstellingen en pornografisch materiaal.
Volgens het Kinderrechtenverdrag moet de overheid alle mogelijke maatregelen nemen om seksuele uitbuiting van kinderen te bestrijden en te voorkomen. Het VN-Kinderrechtenverdrag bestaat sinds 1989, en is sindsdien ondertekend door 193 landen (alle VN-landen, behalve de Verenigde Staten en Somalië). In Nederland is het Kinderrechtenverdrag sinds 1995 van kracht.
© 2009 Defence for Children International Nederland - All rights reserved.